خاورمیانه‌ی سده‌ی 21، فدرالیسم یا کنفدرالیسم

خاورمیانه‌ی سده‌ی 21، فدرالیسم یا کنفدرالیسم

اوجلان: کنفدرالیسم دمکراتیک خلق‌ها مبدا اساسی زندگی من است، چرا که راه من راه آزادیخواهی تاریخ است، راه برابری و عدالت برای تمامی انسان‌هاست، راه خلق و رسیدن به دمکراسی در تمامی جهان است.

اوجلان: کنفدرالیسم و دمکراتیک مدلی است با خصوصیات و معیارهای مخصوص به خود که در آن همه‌ رنگ‌ها، نژادها، ملت‌ها و فرهنگها را در داخل خود جای می‌دهد و بدون اینکه آنها را در هرج و مرج فرو برده و آسمیله نماید، بالعکس هر کس با هر نژاد، قوم، دین و با هویت و اراده‌ مستقل خویش زندگی خواهد کرد.

نئوکولونیالیسم و نقش آن در کردستان

نئوکولونیالیسم و نقش آن در کردستان

20 Jun 2007 - 14:52

نرمین روژهلاتی

رشد کاپیتالیسم در اروپای غربی و آمریکای شمالی و صدور سرمایه به نام آبادانی و رشد و توسعه کشورهای غیرصنعتی به این کشور ها روابط این کشور ها با هم وارد مرحله تازه ای گردید. این مرحله، مرحله جنگ و خون ریزی است، مرحله فقر است و استثمار و بیگانگی، اما نه از نوع قرن هجدهمی و نوزدهمی آن. این مرحله، مرحله ی بیگانگی است از فرهنگ، از کار، از تاریخ و هر آنچه همبستگی توده های این جوامع « جهان سوم » راسبب گردد.

تولد چه گوارا

PNA- 79 سال پيش در روز 14 ژوئن سال 1928 ميلادي ارنستو رافائل دولا سرنا مشهور به چه گوارا در شهر روزاريو آرژانتين متولد شد.    

او سنين نوجواني را در شهر كوردوبا سپري كرد سپس در دانشگاه بوينس آيرس در رشته پزشكي فارغ التحصيل شد.
در سال 1951 ميلادي ، ارنستو پس از اخذ مدرك پزشكي دست به سفري در كشورهاي آمريكاي لاتين زد كه چندين ماه به طول انجاميد و در اين سفر با فقر و فلاكتي كه در منطقه حكم فرما بود ، آشنا شد.

ارنستو چه گوارا در سال 1955 ميلادي در شهر مكزيكو با فيدل كاسترو ملاقات كرد.
كاسترو در آن هنگام جنبش 26 ژوييه يا M26 با اشاره به نام خوزه مارتي را تدارك مي ديد.
ارنستو جزو 82 مردي بود كه در سال 1956 ميلادي با فيدل كاسترو به كوبا رفتند و فقط 12 نفر آنها موفق به بازگشت شدند.
از آن پس آنها جنگ چريكي عليه رژيم ديكتاتوري فولخنسيو باتيستا مترسك دست نشانده آمريكا در كوبا را آغاز كردند.
در اين نبرد نابرابر از نظر تعداد و تجهيزات سرانجام اين مورچه بود كه در مقابل فيل پيروز شد.

اشد مجازات برای آیت الله کاظمینی بروجردی

اشد مجازات برای آیت الله کاظمینی بروجردی

آیت الله سید حسین کاظمینی بروجردی که در مهرماه سال گذشته در پی بروز تجمع و درگیری هوادارانش با مامورین امنیتی، بازداشت و به بند 209 انتقال یافته بود، پس از انتقال به بند عمومی زندان اوین در شرایط نامناسبی به سر می برد.

شعر

من چاوه كانم هينده به دوايي تودا ويل بوو

كه به يه ك نيگاه هه مو خه لكم  ده ديت

هينده به دوايي تودا پياسه يي شه قامه كانم كرد

وه ك بالنده يه كم لي هات و له هه ر شه قامو شاريك

له هه ر كوچه و كولانيك

ئاشنايي هه مو كه سيك بوم

په پوله پاییزیه که م  

وادياره تو ناگه رييته وه و من

خه ريكه پياسه كانم له بير ده كه م

سیبه ر

کالکان: اگر ترکیه زندگی مشترک آزادانه را رد می‌کند، ما نیز خواهان استقلال هستیم

کالکان: اگر ترکیه زندگی مشترک آزادانه را رد می‌کند، ما نیز خواهان استقلال هستیم


عضو شورای رهبری کوما جفاک کردستان و رئیس مرکز ستاد دفاع خلق، دوران کالکان، در مصاحبه‌ای كه با آژانس خبرگزاری فرات داشت، بحران و دگرگونی‌های اخیر ترکیه و کردستان را مورد تجزیه و تحلیل قرار داد.

شهیدان ما گلهای کردستان آزاد هستند

قلبي كه پرنده‌وار پرواز مي‌کند!

چهار شنبه 30 می  - 9 خرداد 1386

چند لحظه پيش‎، زينب چند تا ژتون تلفن گرفته بود و در مقابل كيوسك تلفن منتظر بود تا نوبت به او برسد. كيوسك تلفن در كنار جاده‎اي پر رفت و آمد و شلوغ قرار داشت. دشمن اسم اين خيابان را « خيابان جمهوريت» گذاشته بود. اسم عاميانه اين منطقه به « ميدان ياوه گويي» شهرت داشت. زينب با داشتن حس عميق مبارزه، مثل هر كس ساكت در جاي خود ايستاده بود.

آيا ترکها در کردستان عراق مداخله نظامی می کنند؟

آيا ترکها در کردستان عراق مداخله نظامی می کنند؟


مهرداد فرهمند


حمله ای تازه به ارتش ترکيه در استان کردنشين شرناخ در جنوب شرق اين کشور فرصتی برای دولت ترکيه برای فشار بيشتر به دولت کرد در شمال عراق فراهم آورده است.

انفجار بمبی که بر سر راه يکی از خودروهای نظامی ترکيه در دشتی همجوار مرز عراق کار گذاشته شده بود به مرگ 6 سرباز اين کشور انجاميده و اگرچه نظاميان ترکيه پيوسته در مناطق کردنشين پيوسته مورد حمله قرار می گيرند اما چنين ميزان تلفاتی در ميان حملات اخير کم سابقه است.

دولت ترکيه همواره شکايت داشته که حزب کارگران کرد ترکيه PKK همچنان در کردستان عراق پايگاههای خود را دارد و نفرات اين حزب هر بار پس از انجام دادن حملات خود در خاک ترکيه به آن سوی مرز می گريزند و در خاک عراق پناه می گيرند.

حمله اخير در شرايطی رخ داده که رجب طيب اردوغان نخست وزير ترکيه گفته است اگر ارتش ترکيه تصميم بگيرد برای سرکوب PKK مواضعی در خاک عراق را هدف حمله قرار دهد، از تصميم ارتش پشتيبانی خواهد کرد.

ايران نيز که با شاخه ايرانی PKK موسوم به PJAK درگير است، تاکنون بارها در تعقيب اين گروه دست به حمله به نقاطی در داخل خاک عراق زده و اين حملات اعتراضی جدی از جانب مقامات دولت خودگردان کرد در شمال عراق يا دولت مرکزی عراق برنينگيخته است.

يک روز پيش از آنکه 6 سرباز ترکيه در دشت شرناخ قربانی حمله شوند، مقامات کرد عراق از حمله ايران به بخشهايی از کوهستان قنديل خبر دادند که در خاک عراق قرار دارد.

هواپيماهای نظامی ترکيه نيز هر از گاهی مناطق مرزی اين کشور با عراق را بمباران می کنند اما گزارشهايی که تاکنون از اين بمبارانها مخابره شده نشان می دهد که اولاً اينکه بخشهايی از داخل خاک عراق هم هدف بمباران قرار گرفته شده باشد تأکيد نشده و دوم اينکه حجم اين بمبارانها بسيار محدودتر از حملات نظامی در خاک عراق است که به ايران نسبت داده می شود.

شايد ترکها با خود می انديشند که اگر ايران آزادانه دست به عمليات نظامی در داخل خاک عراق می زند، چرا آنها اين کار را نکنند.
اما تفاوتی که از اين جهت ميان ايران و ترکيه وجود دارد روابط اين دو کشور با دولت خودگردان کرد عراق است.

گروههای حاکم کرد در شمال عراق، بويژه اتحاد ميهنی کردستان عراق پيوند ديرينه با ايران دارند و از زمانی که به جنگ چريکی در کوهستانها مشغول بودند تا زمانی که بر مناطق کردنشين عراق تسلط کامل يافتند در سايه حمايت جمهوری اسلامی به سر برده اند.

دولت مرکزی عراق نيز روابط نزديکی با ايران دارد و می کوشد ايران را از خود راضی نگاه دارد.

نقش پيوندهای تاريخی، فرهنگی و قومی ميان کردهای عراق و ايران نيز در اين زمينه کم اثر نيست.

اين در حالی است که کردهای عراق نه تنها رابطه درخشانی با ترکيه نداشته و ندارند، سالهای سال با همزبانان شمالی خود ابراز همدردی کرده اند که با اينکه جمعيتشان شايد با مجموع کردهای ايران و عراق برابری کند، تا همين چند سال پيش در سايه حکومت نظامی و محدوديتهای سخت زيسته اند، سالهای سال حتی از حق سخن گفتن به زبان مادری شان محروم بوده اند و نگارندگان رسمی تاريخ و فرهنگ ترکيه هويتی برايشان قائل نيستند.

از سوی ديگر، دولت ترکيه نسبت به منابع نفت عراق در استان کرکوک که خارج از تسلط دولت خودگردان کرد است ادعا دارد و بارها تهديد کرده که با مداخله نظامی هم که شده اجازه نخواهد داد اين منابع در اختيار کردها قرار گيرد.
مقامات کرد عراقی بارها نسبت به احتمال مداخله نظامی ترکيه در عراق ابراز نگرانی کرده و هشدار داده اند.

چند هفته پيش، مسعود بارزانی که اداره کردستان عراق را در دست دارد در مصاحبه ای به ترکيه هشدار داده بود که اگر به مداخله نظامی در مناطق کردنشين عراق دست بزند و نسبت به منابع نفتی اين مناطق ادعاهايی مطرح کند، دولت کرد هم مدعی دياربکر، بزرگترين شهر کردنشين ترکيه خواهد شد.

واکنش خشم آلود عبدالله گل به اين اظهارات در گفتگوی تلفنی او با کاندوليزا رايس، وزيرخارجه آمريکا تيتر نخست روزنامه های ترکيه شد: "اگر اين مرد را ساکت نکنيد، خودمان ساکتش می کنيم".

اگر اين گمانه درست باشد که عمليات نظامی گهگاه ايران در کردستان عراق با چراغ سبز مقامات کرد انجام می گيرد، با در نظر گرفتن لحنی که مقامات ترک و کرد نسبت به هم دارند، بسيار بعيد به نظر می رسد که اين چراغ برای عبور ارتش ترکيه هم سبز باقی بماند.

آمريکا هم به نوبه خود بارها به ترکيه نسبت به مداخله نظامی در خاک عراق هشدار داده است.

هشدار دولت ترکيه در مورد مداخله نظامی در کردستان عراق، آثاری هم در امور داخلی ترکيه دارد.

اين هشدار در شرايطی صورت می گيرد که دولت اسلامگرای رجب طيب اردوغان چشم اميد به پيروزی در انتخاباتی دوخته که چند هفته بيشتر با آن فاصله ندارد.

ابراز همبستگی اردوغان با ژنرالهای ترک که خواهان حمله به کردستان عراقند را شايد بتوان نوعی همدلی آشتی جويانه با نظاميانی تلقی کرد که به دليل مخالفت با رياست جمهوری عبدالله گل، وزيرخارجه دولت اردوغان هدف انتقد سخت او گرفتند.

از سوی ديگر، اين هشدار شايد بتواند نظر ملی گرايان ترک و پای بستگان به ميراث آتاتورک را جلب کند که برای بسيج مردم عليه رياست جمهوری نامزد مورد نظر اسلامگرايان تلاش کردند و دست به تظاهرات گسترده خيابانی زدند.

اين را نيز بايد در نظر داشت که تهديد کردهای عراق به مداخله نظامی، کردهای ترکيه را که از بخشی از اصلاحات اخير دولت اردوغان به قانون اساسی ترکيه دلخورند ناخشنودتر می کند.

بخشی از اصلاحاتی که به ابتکار حزب حاکم عدالت و توسعه بر قانون اساسی ترکيه اعمال شده، ورود نمايندگان کرد به مجلس ملی ترکيه را دشوارتر از پيش کرده و عمده ترين حزب کرد ترکيه به نشانه اعتراض از معرفی نامزد در انتخابات صرف نظر کرده است.

اين امر می تواند در ميان جمعيت کثير رأی دهندگان کرد در ترکيه به زيان اسلامگرايان ترک تمام شود اما کردها ممکن است هنگام رفتن پای صندوق رأی اين را هم در نظر داشته باشند که هرچه باشد انگشت شمار حقوق فرهنگی که پس از ساليان سال از آن برخوردار شده اند در سايه دولت اردوغان برايشان فراهم آمده و تضمينی وجود ندارد که رقبای اردوغان با تعصبات ملی گرايانه شان گامی بسوی برآورده کردن خواسته های آنان بردارند.
بی‌بی‌سی